ahmet erhan için

1

kan kustum o gece vakti,

bildiğiniz kan kırmızısından dört ton dahakoyu kan.

ölen şairlerin kanı yaşayanlara geçer. 

2

hüzünlü ıslıklar çalarak koştum gölgelere,

yoktun, gitmiştin.

3

bilirim seni, son göz yumuşunda annenin dizlerindesin.

4

''yaşamak yakışmıyor'' demişlerdi sana,

ölüm yakışmış mıdır, bilmem.

lakin, şiirlerin kadınların ve adamların gözlerinde parlayacak,

rahat uyu ahmet erhan, bir kez daha buluşacağız!

bir sevgiliden kalanlar

ne mızıkam kaldı dudaklarımda

ne de şiirlerim, hani sana okudum sabaha karşıları. 

haritada sevmediğim yerler de var artık

oysa birer kere gittim hepsine. 

güneş geçen sene de bu saatlerde battı

unuttuğumu sanma, o günü dört gözle bekledim. 

ağaca konan kargalarda bile biraz sen varsın

bir ceviz kırma telaşı almış başını gidiyor.

holden ise iyice sersemleşti

ne ayakları tutar ne de sözleri.

duyuyor musun bu eski unutuldu unutulacak savaş nidasını

sessiz ol, başımı göğsüne yaslayacağım.

bir öpüş izni uzaklığında şimdi elmacık kemiklerim

sabaha karşıları öp beni.

karlar da yağmasın artık

zamanında saçlarında erimediler mi?

---

son dört gündür rüyalarımdasın

birinde doğu avrupa' ya uğurladım seni

aklımdan neler geçmedi neler...

uyandım, sabah beş, 

nem, iş, stres, anksiyete ve sen,

gözlerinde çocuk düşleriyle bakıyorsun.

günaydın...

şairlerin kenti

edvard munch - self winebottle

1

kadın adlarını kirletti şiirler

kasvetli bir yağmur sonrası

sokaklara acımadı şairler

ellerinde onbir kuruştan

üç kadeh yalnızlık vardı

2

soğuğunu suya çevir

düşlerindeki yalnızlık

benim mi tenime kazındı

3

her bir zaman dilimi durur da

senin puslu bakışların durmaz

kayık küreklerine kazıdığın

ukala gülüşlerin bir durmaz

4

düşler de kaybolursa ne kalır geriye

mesela deniz fenerleri

5
camların ardında nefret dolu caz özlemi biriktirdim
ceplerimde ise kasıklarıma batan birkaç lira
rezil bir salı dolsun içime son kez
aysel zaten gelmeyecek

6
bütün bir kent sonbahar diledi
uykularında hep üç çocuk gözleri
hatırlarsanız bir zamanlar
çekoslavakya' da çanlar çalarlardı

7
zamanım geldiğinde kendiliğimden duracağım
ve ılık bir su yetecek
gözlerimdeki korkuyu silmeye

küçük kız için şiirler

edvard munch - voice 1894-5

1

rahat uyudu küçük kız

bir sonbahar kasırgası altında

elleri gözlerimde uyudu

bir mürekkep izi mi dudaklarımdaki

hani en sevdiğim şairin kaleminden damlayan

işte onun şehvetiyle uyudu küçük kız

elleri dudaklarımda uyudu

2

on dördüncü rüyamda 

kucağımda bir iskambil kağıdı 

papazın sürgündeki kızı

hani saçlarındaki buklelere aşığımdır ben

mavi bir çan eşliğinde ibadet ederken öpmüştüm

3

sana ben hiçbir zamanın adamıyım dedim de

sen minnacık ellerini yüzüme sürdün

göz kapakları ardında bir düş sundun bana

yeşil elmalar ve bir tutam karabiber

işte dedin bütün umudum bunlar

her neyse küçük kız

buradaki vaktim dolmuş

öyle diyor takvim

ve bir bakış uzaklığından çağıran rüzgar

gözündeki çocukluğu kıskanıyorum

seni seviyorum küçük kız

sait faik için

bu şiir cinsel tercihlerini bir ömür saklamak zorunda kalmış sait faik ve onunla aynı kaderi paylaşanlar için yazılmıştır.

göğü hepten yar

kulaklarına şiirler fısıldayacağım

uzak kasabaların içime doldurduğu

bütün yağmur sefaletleri gibi

sana ahmakça sahip çıkacağım

sait faik

belki senin sevişmeye korktuğun 

güzel elli adamlar vardı 

belki son vapurda birini yakaladın

muhakkak sarhoştun 

onu tutup ağzından öpmemen bundandı

anna ahmatova' dan esinlenmeler

1

şubat gecelerinden kaçan 

iyi giyimli bir ihtiyar

gözlerinde üç damla şiir hüznü

muhakkak tavanı alçak odasında

fukara bir gece lambası cızırdayıp duruyor

2

duygusuz bir şair olur mu -olur elbet-

hani kendi gözlerine bakıp da ağlıyor

sabah ezanlarına sırt çevirip

kalemler kırarak bu satırları yazıyor

aklında hep müzikal şiir notaları

bir de zamansız intihar mektupları

3

sümbül sokakta bir kadın hep çığırıyor

sesine bir türlü alışamadım

oysa neler demiyor  neler

"asmabahçe kapısında zincir yemiş bir kadın bedeni

sen sümüklü ve jöleli hergele

her sabah içime doğmaktan vazgeç"

üç kapının şiiri

1

başlı başına zulüm dolu pazar

 kör bıçak hüznü ile süslenmiş bir zaman zarfı

 öyle içine kapanık bir kadın merhabası

 ve kilosu altı liradan sardalya pazarlıkları

2

yağmurdan sonraki düşlerin

kayıtsız güzelliğinden caydım

ruhumu bir damla ıhlamurla ısladım

3
kadının teninde bir yağmur hüznü
uykusuzluğuma ek gelir sabah ezanları
sonrasında hep üşümeler sarılamayışlar

dikizci tom ve lady godiva

kralından çok çekti bu şehir

on beş pence olan buğdaydan

on bir pence vergi alan kralından

sokaklarında ne yazık ki isyandan eser yok

isyan taş köprü üstünde sallanıyor 

kimi elli kimi seksen kimi de doksan beş kilo

çocuk kadın erkek yaşlı isyan

şu keskin bir fermanla bölünen gece yarısı

ertesi gün için evden çıkmamamız

ve camlardan dahi bakmamız söylendi 

sabah kahvaltısı bayat yulaf ve biraz yumarta sarısı

tam çayımdan yudumlayacağım sırada sokakta bir atın nal sesleri

içimde dehşet bir merak ve isyan arzusu

bir yanımda taş köprünün ölüm manzarası

merak insanı daima yener

sokakta sırtına kraliyetin kırmızı eyeri ve pelerini geçirilmiş bir at

üstünde kızıl saçı beyaz tenini yasaklayan bir kadın

lady godiva' dan başkası değil 

nasıl asil ve çıplak sanki tanrı' nın yatağından çıkmış

merak insanı daima yener 

gözlerim karardı aklımda nasıl bir kızıl muazzamlık

ahh lady godiva o gün teninizi yasaklayan saçlarınız

bugün muhakkak size yüzümü yasaklar 

tanımazsınız ama ben tom dikizci tom