Translate

15.08.2015

kanlı çadırlarım


işte, ayazı yüzüme çalıyor denizin,
bir mahur çocuk gülüşüne ağlıyor
                 en yabancı sefaletlere kanan kalbim.
uzak dağları aşan naraları
                 o eski savaş kahramanlarının,
en olmadık anlarda boğazıma sarılıyor.

ben, geceyi bölsem tam da şu anda,
                 marvo' dan ateşler yükselmeden daha,
ayazı göğüslesem kanlı çadırlarımla,
                 çocuklarını sırtlasam bu şehrin,
                                  sokak lambaları altında ıslıklar çalsam.

kapılarına dayansam marvo' nun,
                 bütün ölü ozanlarını uyandırsam birer birer,
                 mavi bir tebessümle ayaklarına kapansam,
                                  gözlerimi gözlerine devirsem hasta şiirlerinde.

                 ve, cesedim kalsa ardında o unutulmuş şiir ve türkülerin,
                                  ben denize karışsam mavi ızdıraplarımla,
                                                   denizin tuzu yüzüme kazınsa,
                                                      aylar, yıllar geçse ardımdan. haziran...temmuz...ağustos... ve eylül...

10.06.2015

pırasa



bir pırasa öylece duruyordu masada,
bir pırasanın sözüne kanıp akşam üstleri sokağa çıkıyordum.
yollardan yabancı kadınlar geçiyordu,
şayet, yatağımdaki sigara izmaritleri olmasa
          onları evime çağırırdım, pırasa yemeye.
suyu kaynatacaktım saat dörtte, pırasa pişirmeye,
oysa, içime bir çay hevesi düştü,
müzeyyen' i aradım, açmadı namussuz.
güzel göğüsleri vardı müzeyyen' in
          ve beline dek uzanan sarı saçları.
o kış büyük yağmurlar yağdı,
sular sellerle taştı köyler,
öncesi, on beş kuruş olan pırasının kilosu
o kış elli sekiz kuruş oldu,
pırasaya param yetişmeyince
          ne yabancı kadınlar kaldı,
          ne de müzeyyen.

9.04.2015

sami - müzikal veda


yapraklar düşüyor…
yapraklar düşüyor…
ılık bir rüzgar saçlarımı dağıtıyor
            ve deniz, sanki bir tek bana köpürüyor…
                                          sonbaharda….
                                                 uzak kent kıyılarında….
                                                  ben bir ıslık….
KORO 1
“ o yapraklar,
                düşen avuçlarına,
  ve rüzgarlar,
                saçlarını dağıtan…
deniz tuzu kokusuyla ege’ de,
                sami titriyor…
bir kalp çarpıntısı uzaklığında,
                sami titriyor…”

kuşlar uçuyor…
kuşlar uçuyor…
kanatlarında kız çocuğu gülüşleri,
  mor buseler bırakıp da yanaklarıma
                               eylül’ de,
                                         sonbahar’ da,
                   ege’ de,
                     kuşlar uçuyor…
KORO 2
“ sami…
sami…
sanki mayıstır kirpikleri,
ucuz şarap kokar göğüsleri…
sami…
sami…
büyük özlemlerin peşindedir tembihleri,
yarına kanar gibi kapanır gözleri...
sami titriyor..
ege’ de,
                sonbahar’ da,
                               bir sandal düşüne titriyor…
                                                               titriyor…”

uykular…
uykular…
                       tümünden yokluğa kapanıyor ışıkları kentlerin,
özlemlere bulanıyor yeminlerim,
            gözlerim bir yol sabırsızlığından yorgun,
                kapanıyor uykulara,
                    sonbahar’ a uyumaya,
     ege’ ye ve deniz tuzlarına uyumaya…
KORO 3
“rüyalar…
rüyalar…
hep seni yakandan yakalarlar…
sami…
karanlık uykusunda yorgun ve üşüyor…
rüyalar…
rüyalar…
sana sarılan bir yalnız avuntu işte, o da kaybolan…
sami,
korkacaksın belli, rüyaların yakandan yakalar hep seni..”

kan…
kan…
kan kokuları…
gece uykularımı böldü,
ve bu rüzgarlar,
hatta, tuzu yüzümü yakan deniz…
göğe açılsam sandalımla,
göğe doğru kürek çeksem usul usul
ve mavi bir iz bıraksam ardımda…
yahut ben geceyi bölsem bi’ kere,
ortasından hokkalı bir yarık açsam da,
bütün eski sevdaları ve acıları söküp çıkarsam,
büyük dalgalarında boğsam sonbaharın,
avazım çıktığı kadar bağırsam…
ben, bir ben kalsam,
o derin ve yalnız sükuneti kendi yüzüme çalsam,
tutup ellerinden kadınların,
                gece dalgalarına koşsam, çırılçıplak…
KORO 4
“sami…
  sami…
kendini geceye çaldı,
çalarken de ardından mavi bir iz bıraktı,
çocuklar oturup oyunlar oynadılar ışığında,
sevgililer gelip seviştiler...
                ve bazı adamlar vardı,
                     boyunlarına ilmek geçirip sulara atladılar.”

27.12.2014

kan, panayır, sevda ve ayna


             
                  büyük kan ödlekliklerinde titriyor adımları kalbimin,
                  zehrimin o zehre bulanan ellerinde.
                                               yabancısıyımdır kadınlarının marsilya’ nın
                                               yabancısı ödlek kan tutuşlarının
                                                               kollarında zenci kollarının…

                  sanıyorum ki,
                                               büyüktür yıkımları o kentlerin,
                                               zavallısı muhteris çocuk düşlerinin.
                                               tümünden panayıra bulandı göğüslerim,
                                               tümünden on beş frank korkalığındadır kalbim
                                                               en olmadık anlarda tekliyor…

                nefretim mahzun sevdalara mı yenilişim,
                                               yoksa sabahlara mı bulanışı şiirlerimin
                                               hangi kadın adı uyuyor şimdi yanıbaşımda?
                                                               neden sabahlara dolaşıyor isimleri
                                                               o bildiğim üstü çizik satılarımdan
                                                               kaçıp kaçıp bana koşuyor…

                öfkesinde o köpüklü aynalarının,
                                               kasım' ın ıslığından kaçar gibi
                                               bütün bir şehri peşime takıyorum.
                                                               
                işte, yalanlarım en büyük yalanları inananların
                                               sabahlara karşıları bir çocuk haykırıyor içimi
                                                               sesine sarılıp sarılıp öfkeleniyorum...

19.12.2014

hôtel la nuit



aralıkta,
                st.louis’ de,       
                                  yağmur, sanki bir çıplak camlarıma dokunan,
                                  yağmur, sanki bir yalnız senden bana uzanan.

                st.louis’ de,
                                  hôtel la nuit’ nin camları
                                  küskün ve sabahı ayıplayan bakışlarıyla
                                  bir yağmur tembihine kandırıyor beni, gece yarısı
                                  bütün bir yağmura karışır gibi dizlerime çöküyorum.

                st.louis’ de,
                                  yağmur, sokak lambalarından alaycı bir bakış atıyor gözlerime,
                                  sarı ve kırık beyaz bir ışıkta alay konusu oluyorum.


15.12.2014

kar mevsimleri

neden bulutları griye çalıyor gökyüzünün?
                içimi pataklıyor ayıp ve günahları bu şehrin,
                oysa, ben en yabancısı değil miyim kendimin
                ve en başka sözleri o mahur düşlerin?
kar mevsimi zamanı geldiğinde
                bütün bir telaş nasıl dolanıyor ayaklarıma
                içimde neden bir ürkek çocuk meydanlarına koşuyor şehirlerin
                ve neden kanlar akıyor burnumdan?
sanki, kar mevsimlerinde siz sokakları boşaltır
                                                               evlerinize kaçarmışsınız,
kanıma kalırmış sokaklar,
                mavi bir orkestra sırtlayıp sokakları pataklarmışım.

on dört eflatun çiçeği


büyük bir yanılgıdır bazen suyu
                                               ayazın,
avuçlarına dolan yağmur taneleridir
                                               gökyüzünün.
                sokakları boş o şehirlerin,
                yitip gitti gençleri,
                gözlerindeydi sevdaları,
                               şehvetleri boyadıkları kırmızıya.
                şimdi, yüzlerindedir bütün renkleri şehvetlerinin,
                               kırmızı kanar geceleri
                               on dört eflatun çiçeği,
                               kan hep kırmızı kanar. 

babil kervanı varyasyon 4

kaç gece çığlıklarınızla uyudum,
kaç sabah rüyalarım yakamda uyandım, bilmeyeceksiniz.

mavi ve ıslak bir düşten uyandım,
yağmurları bileklerime yağan bu sonbahar
                bir yabancı gibi durur gözlerimde,
                bir yabancı ayrılıktır şimdi yağmur.

hatırlarsa eğer,
                o büyük kahrolmuşluğumu alt katlarında şehrin,
                ve tutuştuğum ateş kavgalarını hep sokaklarından kaçtığım,
                mavi ve eğreti bir sonbahar şimdi bu büyük kahroluşum.

dünlerden sonra kapılarına kapandı dizlerim,
                ellerim bir sevgi telaşı ile göğe açıldı
                               sonbahar,
                               gene kasıklarımda dolanıyor sızısı.