sait faik için

bu şiir cinsel tercihlerini bir ömür saklamak zorunda kalmış sait faik ve onunla aynı kaderi paylaşanlar için yazılmıştır.

göğü hepten yar

kulaklarına şiirler fısıldayacağım

uzak kasabaların içime doldurduğu

bütün yağmur sefaletleri gibi

sana ahmakça sahip çıkacağım

sait faik

belki senin sevişmeye korktuğun 

güzel elli adamlar vardı 

belki son vapurda birini yakaladın

muhakkak sarhoştun 

onu tutup ağzından öpmemen bundandı

anna ahmatova' dan esinlenmeler

1

şubat gecelerinden kaçan 

iyi giyimli bir ihtiyar

gözlerinde üç damla şiir hüznü

muhakkak tavanı alçak odasında

fukara bir gece lambası cızırdayıp duruyor

2

duygusuz bir şair olur mu -olur elbet-

hani kendi gözlerine bakıp da ağlıyor

sabah ezanlarına sırt çevirip

kalemler kırarak bu satırları yazıyor

aklında hep müzikal şiir notaları

bir de zamansız intihar mektupları

3

sümbül sokakta bir kadın hep çığırıyor

sesine bir türlü alışamadım

oysa neler demiyor  neler

"asmabahçe kapısında zincir yemiş bir kadın bedeni

sen sümüklü ve jöleli hergele

her sabah içime doğmaktan vazgeç"

üç kapının şiiri

1

başlı başına zulüm dolu pazar

 kör bıçak hüznü ile süslenmiş bir zaman zarfı

 öyle içine kapanık bir kadın merhabası

 ve kilosu altı liradan sardalya pazarlıkları

2

yağmurdan sonraki düşlerin

kayıtsız güzelliğinden caydım

ruhumu bir damla ıhlamurla ısladım

3
kadının teninde bir yağmur hüznü
uykusuzluğuma ek gelir sabah ezanları
sonrasında hep üşümeler sarılamayışlar

dikizci tom ve lady godiva

kralından çok çekti bu şehir

on beş pence olan buğdaydan

on bir pence vergi alan kralından

sokaklarında ne yazık ki isyandan eser yok

isyan taş köprü üstünde sallanıyor 

kimi elli kimi seksen kimi de doksan beş kilo

çocuk kadın erkek yaşlı isyan

şu keskin bir fermanla bölünen gece yarısı

ertesi gün için evden çıkmamamız

ve camlardan dahi bakmamız söylendi 

sabah kahvaltısı bayat yulaf ve biraz yumarta sarısı

tam çayımdan yudumlayacağım sırada sokakta bir atın nal sesleri

içimde dehşet bir merak ve isyan arzusu

bir yanımda taş köprünün ölüm manzarası

merak insanı daima yener

sokakta sırtına kraliyetin kırmızı eyeri ve pelerini geçirilmiş bir at

üstünde kızıl saçı beyaz tenini yasaklayan bir kadın

lady godiva' dan başkası değil 

nasıl asil ve çıplak sanki tanrı' nın yatağından çıkmış

merak insanı daima yener 

gözlerim karardı aklımda nasıl bir kızıl muazzamlık

ahh lady godiva o gün teninizi yasaklayan saçlarınız

bugün muhakkak size yüzümü yasaklar 

tanımazsınız ama ben tom dikizci tom

bir damla altı şiir

sokakta

hırçın berduş gözleriyle 

şairler düşüyor yahudi sokaklarına tek tek

omuzlarında küstah tel aviv şarkıları

otel odasında kadınlara küsmüş şiirler

sinagog' un tavanı sallanıyor

şiirler bütün ekşi şarap şişelerinde 

umutsuzluk dileniyorlar mutsuzluk

şairler gözleri dönmüş ve üşüyorlar

az sonra bir çırpıda dayanacaklar kapılara

ey ahali

açın çam gövdeli kapılarınızı

bir tutam hüsran savuracağız 

yatak odalarınızın yalnızlığına

302 nolu odada

gözyaşları ensesinde ılıyor

ağzı yüzü intihar sabahı 

maria' yı özlüyor

pişkin sokak lambası altındaki çingene dansını kötü sesini

dünden kalmış ılık bir gece yarısı ıslığı 

boydan boya kesecek odadaki jesu yankısını 

şimdi sami

sessiz bir sonbahar rüzgarı gibi

içini ürpertiyor aksırıklı odanın 

kör aynalara uyanıp nice sabahlar boyu saçlarını tarıyor

karakoldaki aynada

saat sabah dördü haykırdığında burada ol

gözlerim kanlanmış olabilir

ellerim bütün sarsak

ve ben klor içmiş olabilirim sakallarımı kesmiş 

dört gün dört gece

ağlak tren raylarında sabahı bulacağız

ağzımızda jacques brel' in şarkıları

gözlerimiz önünde 

amsterdam' daki kirli sakallı balıkçı

tek sıra tiyatro sahnesinde

puslu gözlü bir ermeni kızı

dili damağı kurumuş

kanto çırpıştırıyor loş yüzlere

zengin istanbul beylerine

şimdi alıp götürsem onu

benden korkacağı malum deli gözlerimden 

ve ona bir çırpıda şiirler yazacağım

rıhtımda cevriye diye tutturacağım malum

erhan' ın kesik parmak uçlarını anlatacağım

işte şişko adam yine sahnede

aşağılar bir gülümseme iliştirip yüzüne

evet beyler bayanlar

bursa' dan gelen bu kız için bir alkış

teşekkürler merjin teşekkürler

uykusuz kuru yük gemisinde

saçları tebeşir beyazı bir adam

buram buram şiir kusuyor

on iki ay ıslak güverteye

bavulunu kaybetmiş ece ayhan şiirleri

bir numaralı katili sicilya' nın 

karakoldaki aynaların talibi

boş tiyatro salonlarındaki koltukların

ve şimdi bir iz daha bırakıyor suya 

babil gibi huzursuz ve kasvetsiz

st. louis' de

mızıkacı kız

dudakaları burukluğunun temsili

ve elleri 

kan tutar gibi ödlek

anlamsız şiir

suya akıttılar kanlarını

yağmur seslerinde ölüm vardı

bir yakamoz göğün ve yerin aşikar siyahlığını

bir orospu gibi kasıklarında sakladı

çocuk önüne bir kase badem koyar

dişlerinde tuttuğu bademle

üç hayasız sabaha vurur kendini

gömleklerinde hep kan lekeleri

şehir kandırılmış bir asker sanki

bak bu toprak bizim namusumuz

biri de çıksın desin ki

bu toprak bizim zehrimiz

safran gibi kirlenmiş yüzler

bir lanet coğrafya özlemi

ve mutlaka bir halk eğitim merkezi

öyle ki terk edilmeler kalorifer petekleri

bir şair anlaşılmaya görsün

nasıl zamansız savruluyor kendi düşüncelerinden

ve bir şair yataklarınıza düşmesin

aklında hep deniz fenerleri 

gidilmemiş babil özlemleri 

bir dakika

bir dakika dedim

tüm tren seferlerine bir dakika

umutlarıma sinema biletlerine bir dakika

radyodaki cinayet haberlerine

suyun kuruduğu kent meydanlarına bir dakika

yahu bir dakika dedi sami 

ciğerlere çekilmemiş sigaralara bir dakika

üniversite sınavlarına bir dakika

yasaklanmış öpüşmelere 

uzak sahil kasabalarına bir dakika

eee yetti artık bir dakika dedi ayten

yoksulluğa bir dakika

sabahlara dek sevişmeye bir dakika

canına kastı olanlara

edip cansever in kirli gözlüklerine bir dakika

bir dakika dedi ahmet erhan 

sesindeki boğukluğa bir dakika

suya basmaya korktuğu bedenine bir dakika

gün ışığı sana da bir dakika

aklımın içindeki şiirler lütfen bir dakika

yahu ne anlamazmışsınız 

bir dakika demedik mi beybaba

şu şilebe de bir dakika

sevgili ölüm sana bir dakika

julie' ye hoşça kal ve görüşürüz

                                                                                                                                 1960

   peki julie haklıydın, başlı başına bir delilikti bu. yani seni sevmeye kalkışmak. ama bir noktada ayrılıyoruz işte, o da şu; yaşamak kadar delilikti seni sevmek. seni bir çırpıda sahiplenmek. delilikti, tıpkı bir çırpıda hiç düşünmeden, zerre kelime oyunu yapmaya kalkışmadan yazmaya çalıştığım bu huysuz mektup gibi bir şeydi işte.

   lakin, hayata birkaç çalı parçasıyla tutunan ben için başlı başına bir delilikti bu. yani, susuz kentlerde yeşil bidonlarla gezmek gibiydi. bir hayal etsene kendini o şekilde, ellerinde yeşil bidonlarla su arıyorsun, milletin bir damla su ile yüzlerini yıkadığı bir yerde. güldüğünü hissedebiliyorum, ama komik sayılmaz bu, gülmeyi kessen iyi edersin. -sen bana aldırma gül-

   benimkisi sadece bir çıkış arayışı julie, yani şu iki odalı evimdeki oksijenin yüzde seksen beşini soluyan kitaplara bağlı kalmadan yaşama istediği. boyum kadar çocuğum olsun istemedim hiçbir zaman. ama boyumun on beş katı kadar kitaplarım olsun istedim, oldu ve pişmanım. boyum kadar çocuğum olsun isteseydim ve olsaydı, inan ondan da pişman olurdum. zerre umursamazdım bana benzeyen saçlarını, kuru dudaklarını ve ayak parmaklarını. tam aksine her sabah benden bir parça taşıyor diye daha da içerlenirdim ona. tıpkı her sabah içerlendiğim tanrı gibi içerlenirdim. pazarları ya da başka saçma bir gün kiliseye uğramıyorum diye başımı ağrıtan lanet olası, o kendi yokluğunda boğulmuş ve mecbur olduğundan tanrıya yalvaran papaza içerlendiğim gibi aynen!

   ama yoruluyor insan, tıpkı ben gibi yoruluyor işte! öyle yorgun ki bedenim, elbette mecazi bir yorgunluk bu. çünkü tam beş dakikadır kesintisiz bir şekilde yazıyorum sana. aslında şanslı bir kadınsın, bir herif -hele ki benim gibi sefalet düşkünü, lanet olası bir moruk- gecenin bilmem kaçında kalmış, sana bir tomar şey anlatmak için bocalıyor. -hem de zerre kelime oyunu kurmaya kalkmadan- aslında şu an için acıdım sana, yani seni bu yobaz mektubu okurken hayal ediyorum da, yerinde olmak istemezdim sanırım. -bundan eminim-

   benimkisi bir çıkış arayışı julie, ne denli inkar etsen de ‘’o kadın’’ sen olabilirdin, tanrıyı dahi sevdirebilirdin bana. -lanet olası bir kahkaha attığını biliyorum!- asla sahip olamayacağım şeyler üstüne yemin edebilirim sana. yahu, temiz bir gömlek arayışı içinde bulabilirdim kendimi, bunu yapacağıma çok inanmıştım, ta ki sen benim her zaman yaptığım bir şeyi, bana yapana dek.

   her neyse, aslında pek bir dağınık mektup olduğunun farkındayım. yani, senin doğmamış çocuğum hakkındaki düşüncelerimi, temiz bir gömlek arayışımı ve kelime oyunu yapmadığım tek kadın oluşunu umursamadığının farkındayım. yine de yazdım işte. aslında şunu demeye getiriyorum ki; bu mektubu nasıl sonlandıracağımı bilmiyorum! yani, hoşça kal yahut görüşürüz kelimelerinden hangisini kullanacağımı bilmiyorum. umursamıyormuş gibi gözükebilirim başka zaman, ama şu an öyle çok umursuyorum ki bu kelimeleri, belki ilk ve son kez. her neyse; hoşça kal ve görüşürüz!

not : mektubu yazıp, zarfa koyduktan sonra tanrı ile küçük bir husumet yaşadığımızı düşünüyorum. ben yine bir tomar içki içtikten sonra, birkaç söz söyledim o’ na. o da çok alınmış olacak ki lanet olası bir yağmur yağdırdı. hem de ben ilk kez bir gömleği yıkaşmış ve dışarı asmışken! her neyse, gömlek rüzgardan dolayı çamurun üstüne kapaklandı, alabildiğince çamura bulandı. o ise bunu bir kez daha yıkamak zorunda olduğumu sanıyor ama yanılıyor. o gömleği, o şekilde giyip kiliseye gideceğim yarın, bu büyük bir sürpriz olacak o’ na!