yazılamayan bir "hasret" şiiri

bir hasret şiiri olacaktı

güya,

yüzün gözün bir hülya gibi akacaktı

boynumdan,

geceye karışacaktı,

belki kokumdan bir parça

belki bir mavi çalacaktı yüzüne,

hasretim…

öyle ki,

bir hasretin mektubu gibi dökülecekti

zihnimden,

bir meltem akıp geçecekti,

sanki, kıvılcımlarıyla yüzün

yüzüme değecekti…

dalga 1-2-3

emile nolde-herbstmeer xii

1
taptaze bir köpük gibi kıyılarıma vurup

burnumdan içeri sade bir nefesle 

uzanan bir suyun yalnızlığı

ve serinliğiyle

kal yanımda 

büyük bir dalgadan habersiz 

hatta yorgun, göz bebeklerinde

küçük bir çocuğun yaşama sevinciyle

belki, korkar gibi yalnızlıktan

ve herkesten
isterken sevmeyi -istemeden-

tutup elimden bir köpük yarasıyla kal,

öyle serin sulardan gelmiş,

ayak uçlarımda dimdik 

ve isyankar bir çocuğun gözyaşlarıyla

umutsuz ve umutla yeniden doğarken yarına
öfkeyle büyütüp geçmişi…

böyle kal, 

kıyısından izlediğim dalgaların beyazında

benden uzak, limanımdan

ve bana kısık gözle baktıran bir güneş parıltısında,

-öyle bütün limanlarımdan uzak-

açıkta

yabancı bir gemi güvertesine vururken dalgalarını,

öyle uzak kal, 

belki gece yarısı…

2
karşı adanın dibinde yalnız bir dalga edasıyla

suratı mahcup 

gözleri heyecansız ve yorgun 

hem de titretir gibi sesini, korkmuş.

/

bir dalganın içerisinde mahsur

ve öylesine isyankar ki içimiz

can çekişen umursamaz yarınlara tedbirsiz,

bir çocuk edasıyla karşı adadan

bana el sallıyor…

3

gördün,

ümidi ve yenilgiyi sevgide

ve tattın sevincini bir kadının

paylaşırken onunla atan bir kalbin heyecanını

ve yenildin

yeni bir limanda sabırsız,

öylesine kendinden uzak 

yenildin,

herkesten ayrı gayrı

tüm renklerden müşkül

uzak bir kumsalda 

denizden tuzlar çalarak…

geceye kelimeler

mavi bir düş

sere serpe uzanan geceye

çok uzaktan gelen

bir kuşun kanat çırpışı

göğe doğru

büsbütün bozmak için sessizliğini

gecenin

yani, benim.

geceye karıştı kokum

taze bir fidan gibi

uzak yeşilliklerden 

sıyrılıp güne esen,

yeni bir sabah olma umuduyla

belki yeni bir nefes

ensesine düşecek kadınların

ya da gökyüzünde parıldayacak

en başka yalanlardan

sıyrılmış,

kan revan bir telaş..

…

ne çıkar bir kandan

kimse eğilmezse üstüne

ve kimse görmezse

kırmızının can verişini

yabancı bir kolda titreyerek,

taptaze.

ve kimse sevmezse

başka başka dillerde

unutulmuş bir sözcüğü

basıp da bağrına

ondan bir toz koparmazsa

yani, bilmez

ve bilemezse 

eski bir dilin karmaşasını

kimin ayıplarında alkışlanır,

bir ruhun bir bedene 

zamansız üfleyişi.

…

vakit dar - mış

bir yol uzun, belki kısa

bilinmez - miş,

hakikatten öte bir söz, 

bir kelime var aradığım,

bulamadığım.

belki var olmamış bir kelime,

hiçbir dile yapışmamış,

bir dilden öpmemiş,

ya da hiç uyumamış,

bir ağacın gölgesinde

salt bir gün bile.

bana bir kelime lazım,

söküp atmam için dalganan

yıllarımı, gölgemi belki

bir taş ensesinde gömebilmek için

gecenin sessizliğinde

öyle herkesten yoksun,

can çekişi gibi,

bir nefesin son kez dolandığı bedende.

…

bir kelimenin sessizliğine varım,

alsın götürsün beni

benden bildiğim her şeyi

bunca yılı ve sevdalarımı

götürsün, 

yalın bir günün bilinmezliğiyle

uzak bir taş ensesinde

uyutsun,

kıyısında belki bir sessizlik,

belki biraz telaşla,

günden çaldığı,

içine sığamadığım

yeni bir palto edasıyla dursun,

omzumda,

öylesine siyahlara bürünsün

karışıp gecenin tenine

bir başka söz

bir başka dil olsun

gündüzlerime sığmasın

ve karışmasın hatta

bir garip çocuk edasıyla

olur olmaz anlarda

aklımdan bir parça alıp götürmesin

beni,

senden öteye.

…

sevda

geceden tüner

bir gecenin sessizliğiyle

yataklara ilişir 

bir kokuyla kalır boynunda

titreyerek

herkesten habersiz 

bir ısırık olur

ilişir kanına, 

söküp atarsın belki

zamanın senden aldığını

umursamaz bir ümitle

yeniden doğarsın

aynı bedene

kelimelere,

hatta bir kente

yeniden gülersin 

taptaze bir koku

hiç bilmediğin bir yüz

seni yanılttı diye.

karayel (karanfil)

bir karayel eser

ılık ve telaşlı

yağmurdan bir damla

kayından bir koku alıp

saçlarımı dağıtır.

bir dağın eteğinde biter 

kırmızı ve acı 

bir karanfilin tadı

yumuşak toprağın üzerinde 

yarin dudağına benzer.

yirmi küsür

ne idim ben,

     bir yaşam boyu -kısa-

yirmi küsür senenin

     kaçında var oldum,

     kaçında;

     endişe ve hüznümü unuttum?

ne idim ben,

     bir gülüş boyu -kırmızı-

yirmi küsür senenin

     kaçında bir gülüş oldum,

     kaçında;

     endişe ve hüznümü kuruttum?

gün

07.10.2019

harbiye

günün erken ışıklarıyla
                     düşüyor peşime,
sokak aralarında yeni yeni uyanıp
                     kalabalığa karışıyor,
soğuk bir nefes alıp kuru havadan
                     yüzüme çarpıyor.

...
sevgilinin yüzüne hasretim,
deniz gibi köpüren gözlerine,
gül ağacına sarılan ellerine...

...
az sonra güne karışacağım,
bütün bir şehri tepe takla edip
                     çınardan bir koku,
                     denizden yaralar çalacağım.

yaz şiirleri

1

bir yağmur damlasına doğdum,

ayaklarımın altından akıp

şehrin mazgallarına karışacak.

…

ulu bir göğe açıldım,

sabah ışıklarıyla uyanacak.

…

yalın bir güne şer koştum;

- bir kez daha doğacaksa,

adı mavi olacak.

2

yeni bir gün doğuyor ufuktan,

yeni bir uyanış,

yeni bir umut,

yeni bir başkaldırış; yaşama…

…

gün ışığı ağır ağır düşüyor,

meşe yapraklarına,

sevgilimin camına…

3

kurtul düşlerinden;

bütün kirlenmiş beyazların,

yeni bir vakite uyan,

sıyrılmış üstün başın.

kayıp bir kan kokusuna karış,

 yağmurdan bir damla,

zehir zemberek fırtınalardan bir nefes ol,

göğsümü yar geç, orada uyu. 

4

kör bir rüzgardım o yaz,

yüzümde avare bir tebessümle 

o çınardan bu çınara

savruldum durdum.

hüküm

ağır bir hüküm ver bana,

kan kokularından ağır,

yabancı bir sevdadan uzak,

ağır bir hüküm ver bana,

  saçlarım darmadağınık...

bir mevsim çal hülyalarımdan,

bir kadın adı,

  çal bir serseri öpüş dudaklarımdan.

bir yarın üfle kaybolmuşluğuma,

bir başka ayıp,
      üfle bir kasık sızısı…

ağır bir hüküm ver bana,

kar kalabalıklarında yalnız,

benim olan hükmü ver.

akıt şu kızıl şerbeti avuçlarıma,

yataklarında başım hep düşük,

yeni bir renk ol,

  gir kanıma yalnız, serinlemiş,

ağır bir hüküm ver bana,

sözü yıllar önce bir kez edilmiş.