Bilgilendirme: Bu şiir Anthony Burgess' ın "Bir Elin Sesi Var" adlı kitabında geçen şiirin orijinalliği korunarak yayımlanmıştır.
ikimiz de bu dünyanın bize
layık olmadığını düşünüyor değildik, asla.
düşüncesiz kafamızdan böyle bir düşünce geçmemişti hiç.
ne var ki bir umutsuzluk içindeydik,
bir hastalığa yakalanmıştık sanki, yaşamakla
iyileşmeyecek, hatta kötüleşecek bir hastalık. başlangıçta
bir takım sevgiler besledik, daha doğrusu sevgi istekleri,
herkes gibi; ingiliz olmak, ingiltere' yi sevmek gibi.
ama ingiltere' nin alaylı, dudak büken, sırıtan eşkiyaların
eline teslim edildiğini gördük,
amerika' nın solgun bir uydusu
olduğunu gördük ingiltere' nin, dilimizi kirlettiğini,
hilekarların ağzına sakız olduğunu gördük.
büyüklerimizin mezarlarının kazılıp başlarıyla
futbol oynandığını gördük. kötülüğün
kaymak gibi el üstünde tutulup fahişelerin
memeleri yeterince büyükse göklere çıkarıldığını gördük.
yazıklar olsun ingiltere' ye. ingiltere, daha fazla
kirletildiğini durup seyretmek istemiyoruz.
hepimiz geçmişe ihanet ettik. atalarımızın
rüyasını yıktık. bakın bize, şu halimize:
titreyerek bekliyoruz bomba patlasın diye,
sonuncu bomba, ama onurlu bir bekleyiş değil, ne yazık!
sivri pabuçlu maymunlar gibi sırıtarak, sırıtarak
sosyal sigorta dişlerimizle, beylik şarkılara tempo tutarak bekliyoruz
ölümün gelip bizi almasını; seçeneği reddediyoruz.
çünkü artık seçenek yok gibi. ama en azından iki kişiye
güneş gibi parladı seçenek, soğuk kanlı ölüm parıltısıyla
bundan kurtulmak daha iyi biftek ve böbrek
biftek böbrekle tanışır ve dansa kaldırır
TAK TAK
orkestra başka a-bir-iki-üç-
biftek böbrek karışık olsun öyleyse, ayrıca
patates de haşlayabilirim, ikinci bir
sebzeye gerek yok
TAK TAK TAK
şiir: anthony burgess - one hand clapping
